|
Gengi liðsins í sumar hefur fengið mann til að hugsa. Við styrktum okkur milli ára en erum samt ekki í raunhæfum möguleika á að komast upp, þó smá vonarlína hafi opnast með jafnteflinu Þór og Víkings.
Vandamálið liggur þó ekki í síðustu 10 leikjum heldur þeim fyrstu 5 þar sem vantaði inn í varnarlínuna og sambland af óheppni og reynsluleysi lét okkur missa af 13 af þeim 15 stigum sem þar voru í boði.
Hið jákvæða við sumarið er hins vegar að fullt að leikmönnum sem ég vissi ekkert hverjir væru fyrir 13 mánuðum síðan hafa verið að stíga sín fyrstu skref fyrir félagið. Ísleifur, Andri Geir, Andri Adolphs, Einar Logi, Fjalar, Arnþór Ingi, Eggert Kári Árni markmaður, Ragnar Gunnarsson, Emil Sævars, Ívar Haukur, Óli Valur eru allt nöfn 21 árs eða yngri sem ég vissi ekkert um þegar liðið spilaði undir stjórn Arnars og Bjarka.
Til viðbótar hafa ungir leikmenn eins og Ragnar Leós, Guðmundur Böðvar, Arnar Már, Andri Júl og Aron Ýmir, Heimir Einars verið að bæta í reynslubankann hjá sér en þeirra er Andri Júl elstur að 25 ára.. Þannig að efniviðurinn er til staðar.
Í síðasta leik var ákveðin þolraun lögð á ungt lið. Meðalaldur byrjunarliðsins var 21.34 ár og allt í húfi, Stebbarnir, Igor, Lárus Orri voru ekki í hóp og Hjörtur Hjartar sjóðheitur í síðustu leikjum hafður á bekknum. Með öðrum orðum þarna voru leikmennirnir að spila sem treysta hefði þurft á á næsta ári ef við færum í úrvalsdeild. Vel skipulagt og agað Leiknislið,vel þjálfað af Steina Gísla og Kristjáni Harðarsyni frjálsíþróttakempu og þrekþjálfara. Vann 1-0 sigur með vindmarki. Baráttuandinn og viljinn var meiri hjá Leikni og þeir virðast tilbúnari en við í að taka næsta skref.
Hvað sem því líður er efniviðurinn hér á Akranesi góður ár eftir ár sést það að við erum með 2. flokk í fremstu röð og upprennandi leikmenn víða í yngri flokkunum. Í ár hefur þessum drengjum verið treyst og það mun skila sér, þó það taki ári eða tveimur lengur en við hefðum óskað. Þrír hlutir held ég að verði að vera í lagi til að við sjáum Akranes aftur eiga meistaraflokk í fremstu röð:
1. Peningar, það verður að skapa félaginu meiri tekjur, eftir að HB varð að Granda hefur ekki verið að koma sami peningur inn og við höfðum á dýrðardögunum í kringum 10 áratugarins. Fyrirtæki með rífleg fjárráð eru færri á Skaganum. Norðurál er reyndar að standa sig en ég tel að við stuðningsmenn getum gert betur, og kannski er það eina leiðin. Árin sem Bjarni og Þórður komu heim, tvíburanir,Stebbi Þórðar og liðið var styrkt með Cingel og Svadumovic, voru styktaraðilar sem lofuðu að borga ríflega og sjá um ákveðna pakka, en efndu það ekki þegar á hólmin var komið. Slíkt má ALDREI ekki henda aftur , enginn á að gerast svo ómerkilegur gagnvart ÍA að standa ekki við orð sín og skilja stjórn eftir með útgjöld en sviknar tekjur, þá er mun betra að lofa engu, maður stendur þó alltaf við það.
2. Tryggja hugarfar leikmanna að þeir hafi skyldur við uppeldisfélagið. Arnór Smárason er ljótt dæmi um að hrækja á móður sína. Hann yfirgefur heimastöðvarnar án þess félagið fá nokkuð fyrir. Ég vona sannarlega að hann spili einhvern tímann í gulu en það verður erfitt að byggja upp lið ef gullkálfar fara jafnsnemma án þess að félagið njóti þess á nokkurn hátt. Björn Bergmann sýndi manndóm og skilaði klúbbnum flottri niðurstöðu. (Þó ég hefði auðvitað viljað sjá hann taka fleiri tímabil heima ) Þá gæri verið hugmynd að hvetja núverandi atvinnumenn til að stofna styrktarsjóð fyrir yngri flokka starf á Akranesi og utanumhald um afreksþjálfun. Meira segja Höttur fékk sína tvo leikmenn sem hafa náð árangri til að leggja pening í klúbbinn þegar ákveðnum botni var náð fyrir austan. Gætu okkar atvinnumenn séð af einhverjum aurum á heimaslóðir?
3. Skapa umhverfi þar sem Skagamenn vilja spila á Skaganum. Hvort ætli sé skemmtilegra að vera hetja á heimaslóðum, þar sem fólk þekkir þig og metur eða vera einn ef 7 leikmönnum sem ,,kaup"klúbbarnir versluðu fyrir þetta tímabil-ið. Við þurfum að búa til stemmingu, umgjörð og fjárhagslega stöðu þar sem tryggt er að næstu: Hafþórar, Reynirar og Jón Vilhelmar hafa löngun til að ílengjast á heimaslóðum. Þessir þrír sem dæmi myndu allir bæta við hópinn sem við þyrftum að hafa á næsta ári.
Með öðrum orðum við erum með nógan efnivið til að koma okkur upp á næstu árum og halda okkur í baráttuinni þar. Það mun seint gerast ef við munum missa menn eins og Heimi Einars, Ragnar Leós, Palla markmann, Andra Adolphs, Arnar Már, Andra Júl eða aðrar grunnstoðir. Peningar skipta megin máli í þessu samhengi.
Það eru 3000-4000 manns hið minnsta sem er þannig statt fyrir að geðslagið næstu 3-24 tíma eftir leik fer eftir gengi Skagamanna. Ef við myndum sameinast og setja 500 kall á mánuði til íA myndi það gera ÍA samkeppnisfært og mun meira, það myndi skila 25 milljónum á ári. Pælið í þessu, sleppa pulsu og kók einu sinni í mánuði og allt myndi breytast ! Ég tel að stuðningsmenn verði líka að líta í eigin barm og forgansraða. Tuð út í stjórn sem gerir sitt besta í erfiðu landslagi hjálpar ekki neitt, verk og efndir fyrir klúbbinn gætu hins vegar gert það.
Áfram ÍA í regni sem sól, blíðu og stríðu! |